و کاش، وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می‌رسد، از یاد نبری شانه‌ای در کار نیست. و بهتر است بپذیری، همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی؛ زیرا رنج تنهاست، و رنجور، تنهاتر.