برنامه_نویسی

از حدودای سال ۸۸ که #برنامه_نویسی رو شروع کردم همیشه هر وقت یکی سوال می‌پرسید چرا برنامه نویسی؟ فقط یک کلمه می‌گفتم: چون خلق می‌کنم! همیشه دوست داشتم این خلق کردن را. دوست داشتم خلق کردن یک صفحه‌ی وب، خلق کردن یک نرم افزار موبایل یا قطعه ای کد را. این خلق کردن همیشه به من حسِ خالق بودن می‌داد! حسی که می‌توانستم خدا را درک کنم! خدا را، زمانی که مرا آفرید! حالا مدتی هست که گاهی می‌نویسم. و امروز داشتم فکر می‌کردم چقدر نوشتن جالب هست! این نوشتن‌هایم، این داستانک‌هایم، هرکدام یک دنیاست! هر کدام خلقِ یک احساس است! خلق یک زندگی خیالی و احساسی...! و این خلق کردن چقدر لذت بخش است. چه توی الگوریتم و کد و چه توی دنیایِ جذابِ کلمات، استعاره ها و توصیفات... و من لذت می‌برم که خلق می‌کنم. به راستی خداوند چه لذتی برد وقتی ما را خلق کرد...؟؟؟!