تا چیزی را نپذیریم نمی‌توانیم آن را تغییر دهیم . .

ادمای بی ذوق واقعا زندگی کور کنن، ادمای خوش ذوق ادمای شوخ طبع ادمای اهل سفر ادمای اهل طبیعت اونایی که هر وقت برف میاد میان بریم پیاده روی اونایی که میشه باهاشون یه چایی توی حیاط خورد و لذتش همون قدری باشه انگار رفتی کوه و دشت و دمن داری چایی میخوری اینا خوبن🦭 زندگی کردن اینجوری میچسبه

نه شامپو نه ریکا،پیش به سوی روبیکا خاک توسر آمریکا

آیا تا به حال به یک چیز دلگرم کننده در مورد من توجه کرده ای ماریلا؟ من هرگز یک اشتباه را دو بار مرتکب نمی شوم (😂بد بود) 📚آنشرلی

داشتم پستی رو درمورد خودکشی میخوندم یادم افتاد وقتی هفده ساله بودم تقریبا یه دختر خانوم نازی که میشناختمش خودکشی کرد و طریقه خودکشیش ایمجوری بود که از چند ماه پیش کم کم موارد رو دونه دونه اماده کرده بود و قبل خودکشی رفته بود حموم و همه چیزو اماده کرده بود و به رحمت خدا رفت همیشه با خودم میگفتم غمش چی مگه میتونست باشه که چنننند ماه مستمر حتی یک روز هم پشیمون نشد بعد ها و مخصوصا الان فهمیدم مهم اندازه غم نیست مهم نبود حتی ذره ای امیده امید به هر چیزی یا هر کسی به عنوان یه ادمی که دوست فلان فامیل اون شخص بودم بارها غصه خوردم که کاش یکی بود یکی که کنارش میبود نمیدونم شاید نقطه ای امید براش میساخت خواستم بگم که اگه دور و برمون کسی هست بیشتر مواظبش باشیم یا اگه خودمون حالمون بده تا امید مون تموم نشده برا خودمون تلاش کنیم ....

مامانبزرگم اینجوریه که :(شاید دلشون برای جنگ بالشتی با دایی ها و بقیه تنگ بشه .... پس ببخیال شکستن وسایل خونه )

داشتن یک شریک زندگی شاد اهمیت زیادی دارد،چرا که آن‌ها تأثیر زیادی بر میزان شادی ما میگذارند. (به نظر من نداشتن یک شریک بهتر از داشتن شریک غمگین و غمگین کننده هست ,چون تاثیر چند برابری در احوالات شما خواهد داشت ، و همیشه فکر میکنم که مگه میشه همه غمگین ها رو رها کنند ولی شاید درستش اینه که شاید هر کس در کنار ادم درست شاد خواهد بود فقط باید ان را پیدا کرد ) 📚اول عاشق خودت باش

به عقیده‌ی من ، هر کسی را از روی خنده‌اش می‌توان شناخت ! نمیدونم تا حالا براتون پیش اومده یا نه که طرف یجوری با وایب بدی بخنده که انگار دورو هست انگار چشمهاش با لب هاش همخونی نداره و همین میشه نقطه ترسناکی که میترسی به طرف اعتماد کنی

رها کــردم جهان را ،باشد ارزانی ،ارزان‌ها

ﻛﺴﯽ ﻛﻪ ﺳﻜﻮﺗﺖ ﺭﺍ ﺩﺭک ﻧﻤﯽﻛﻨﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯽفهمد.🚶🏻‍♀️

هوای سرد این وقت صبح بشششددت دلچسبه برام و تنفس کردنش یجورایی افکارم رو سم زدایی میکنه

نای بلبل نتوان بست که بر گل نسراید ....

کسی که در عمرش گرسنگی نکشیده، کسی که از سرما نلرزیده، کسی که شب تا سحر بی خواب نمانده، چگونه ممکن است از سیری، از گرما، از پرتو آفتاب صبح لذت ببرد. 📚چشمهایش ✍بزرگ علوی

زمانی که متوجه شوید که هر چقدر به عقب برگردید باز هم همان تصمیم هارا میگیرید ... با خود مهربان تر خواهید بود درواقع هر تصمیم تبعات جدیدی خواهد داشت که با هر تغییر کوچک احتمالا آینده شما دچار تغییر شگرفی خواهد شد چه خوب اگر اینگونه نگاهش کنیم که تصمیمات گذشته بنا به حالات و احساسات آن لحظه ما بوده اند و حتما دلیلی در پشت آن برای خود بنا نهاده بوده ایم. و تصمیم هایی که الان برای آینده خود میگیریم تبعات جدیدی خواهند داشت و هر چقدر بهتر تصمیم بگیریم به خودمان در آینده کمک بیشتری کرده ایم. گویی که فرصت نجاتی هنوز هست. برداشت من از کتاب «کتابخانه نیمه شب »

خیلی از ما برای زن بودن زیادی مَرد بودیم!

آرامش از شما نسخه مفیدتری خواهد ساخت استرس ها کارایی شما را کاهش میدهند و بجای کمک کردن فقط مانع کار خواهند بود استرس واضطراب چاشنی کار اند مثل نمک برای غذا که اگر نباشد شاید سرانجام خوشایند نباشد ولی اگر زیاد باشد هم راه به جایی نمیبرد و این شاید حقیقتی ساده باشد،اما قبول کردنش برای من بسی سخت بود و گله مند از اینکه چه میفهمند دیگران،شما که جای من نیستید ولی باور کنید تا قبول نکنید، نمیتوانید شرایط را تغییر دهید و بدتر از این ها اینست که عمر محدود ما اجازه نمیدهد همه چیز را تجربه کنیم تا یاد بگیریم «گاهی باید حقیقت ها را پذیرفت یا برای پذیرفتنش دست یاری جست»

دل های لرزان در قدم برداشتن استوارترند....

کشتار و ظلمشان ، آنقـدر روح را نمی‌خراشیـد و قلب را آزار نمی‌داد کـه وقاحت و بی‌شرمی‌شان در تحریفِ حقایق! 📚استالین خوب

سیه دلان عاشق نخواهند شد درد عشق را فقط به قلب های پاک میتوان راه یافت

و زندگی در حقیقت عمیق تر از اعماق افکار ماست...و بهای فهمیدنش رهایی است زمان زیادی را با خود میگذرانم اما نه به لذت و نه در واقعیت بلکه در ذهن با خودم حرف میزنم با خودم سفر میروم بی آنکه جسمم ذره ای جا به جا شود در دریای امیال غرق و در آسمان خیال پرواز میکنم شاید هنوز درست نمیدانم که واقعا چه میخواهم دوست دارم کجا باشم چه کاری انجام دهم سرگرمی ام چه باشد و سخت تر از همه برای چه هدفی.... درواقع هدف حقیقی سرانجام این جسم بی ارزش به کجا خواهد رفت و آیا این سرانجام .... همان است که باید میبود و یا عمر کوتاهم را به هیچ‌و پوچ باختم